Goed om te weten…
8000 v. Chr.: In het zuiden van het huidige Suriname leven jagers.
1596 n. Chr.: Pocahontas wordt geboren.
1613: John Smith en al zijn Engelse makkers ontdekken het ongerepte Suriname en gaan op zoek naar goud.
1614: De romance tussen Pocahontas en John is van korte duur: John moet noodgedwongen terugkeren naar Engeland wegens pijn in de borst.
1667: Abraham Crijnssen en zijn Hollande makkers veroveren Suriname op de Engelsen. In ruil moet Nieuw-Amsterdam (het latere New York) aan Engeland worden afgestaan.
17de en 18de eeuw: Negerslaven worden voor spiegeltjes en kralen gekocht in West-Afrika en in Suriname ingezet op de plantages.
1863: Einde van de slavernij.
25/11/1975: Suriname wordt onafhankelijk verklaard. Hup, Holland, Hup!
25/11/2010: Marjolijn, Riet, Judith en Nelleke vieren zwaar mee dat de Surinamers van de kaaskoppen af zijn.
Laat ons de laatste datum wat verder uitdiepen…
6.00u: 35 kanonschoten luiden de feestdag in (Riet en Nelleke hebben deze fase van de dag gemist).
13.02u: Stuntvliegtuigjes sieren de lucht boven Paramaribo.
14.23u: De eerste parachutist raast aan 75km/u boven onze hoofden.
14.23.17u: De adem van de 230000 toeschouwers stokt.
14.23.48u: Zachte landing.
14.24u: Feestgejoel.
14.30u-16u: De vochtbalans wordt in stand gehouden.
17.12u: Bami met kip.
18.10u: Juwelenjacht.
18.17u: Marjolijn koopt een… (verraaaasssing!)
19.32u: Waar is iedereen?
19.46u: Ha, hier zijn jullie!
19.47u: De veroveringen worden bij elkaar gelegd.
19.47.47u: Amai, tofkes, waauw, ’t is wel speciaal, bij u past da wel, en voor da prijske?
20.19u: Danske placeren?
20.20u: Danske placeren.
22.00u: Ah, dag Randy!
22.01u: Ah, dag Vijay!
22.03u: Ah, merci voor de traktatie.
22.03.22u: (stil).. Lust gij Heineken?
23.09u: Afdruipen.
23.56u: Sloppel!
23.56.02u: Sloppel!
23.56.04u: Sloppel!
23.59u: Sloppel!
zondag 28 november 2010
Zondag = rustdag?
Zondag 21 november 2010, 18u04, gegil ten huize Flosmans.
Frequentie: 45000 Hz
Decibel: 121 dB (pijngrens overschreden)
Waar: kamer 4
Inwoner van kamer 4: Judith Haentjens aka de grote dierenvriend
Reden: Vliegende miereninvasie (inclusief koningin en gekko)
Aard van de bezoeker:
Lengte: 1,3 cm
Omtrek: 7 mm
Aantal: 73 werkers, 1 koningin
Reden van bezoek: tot op heden niet bekend, verdere research nodig
Redder in nood: John, nog zo’n grote dierenvriend
Resultaat: 74 mierenlijkjes en een getraumatiseerde Judith
Frequentie: 45000 Hz
Decibel: 121 dB (pijngrens overschreden)
Waar: kamer 4
Inwoner van kamer 4: Judith Haentjens aka de grote dierenvriend
Reden: Vliegende miereninvasie (inclusief koningin en gekko)
Aard van de bezoeker:
Lengte: 1,3 cm
Omtrek: 7 mm
Aantal: 73 werkers, 1 koningin
Reden van bezoek: tot op heden niet bekend, verdere research nodig
Redder in nood: John, nog zo’n grote dierenvriend
Resultaat: 74 mierenlijkjes en een getraumatiseerde Judith
Volle maan
Het is al lang verleden tijd… Vorige zaterdag trokken we voor het eerst het binnenland in. Met een busje vol enthousiaste Hollanders gingen we richting Ayu, ein läcker brokje natür aan de Surinamerivier. Nadat iedereen zijn hangmat een plaatsje had gegeven, kregen we een heerlijke BBQ voorgeschoteld: Viva bomma, pastaatjes met kip! Nadien was het de beurt aan DJ Kuiken om het beste van zichzelf te geven. De Surinaamse lucht werd net als dit blogbericht al snel gevuld met de beste Nederlandstalige klassiekers, onze magen met de beste (Borgoe-) colaatjes. Zelfs de Creolen hadden pret, als de Belgen sensueel voorbij marcheerden, ongegeneerd, dank u meneer (de dj). Slapen zat er voorlopig nog niet in: we werden getrakteerd op een paar luide knallen en enkele spetters vuurwerk. Aan de oevers klonk het al snel: “KEDENG KEDENG” en “oehoeh (mijn oren!)”. Duizend danspasjes later zochten we –’t is te zeggen: Marjolijn, Riet en Judith- verkoeling in de Surinamerivier. Wegens zwemverbod (wondjes aan de voeten zijn net iets té lekker voor piranha’s) nam Nelleke de functie in van fotograaf en dacht bij zichzelf: “Daar gaan ze.”. Op het strand lag een lege fles wijn en kledingstukken die van eender wie konden zijn. Een schemering, de muziek allesbehalve zacht, deze nacht had alles wat men van een nacht verwacht!
Moe maar voldaan kropen we in ons hangmatje, waar Randy ons een eerste nuttig mondje Sranan Tongo aanleerde: “Jyp mi, masquita djug mi!” (Help, de muggen hebben me gebeten!). Wie hierna de slaap nog steeds niet kon vatten, kon zich nog urenlang zoet houden met Surinaamse schaapjes (lees: muggenbeten) tellen. En toen kon het ruimte-innemend proces beginnen: vier hangmatten op twee vierkante meter is geen pretje om te slapen. Gevolg: volgende passage kon die nacht zeer letterlijk genomen worden. “Ik voel je adem (en je arm en je elleboog en je voet en je …) en zie je slaperige gezicht, je bent een wiebelaar die naast me ligt! Na een korte nacht kijk je me aan en rek je je uit. Eén keer in de zoveel tijd snurkt een nog slapende Hollander (te) luid.”
Dag twee van de Full Moonparty bestond uit luilekkeren en het hoofd koel houden in het Surinaamse water. Tot plots een penetrante geur onze reukorganen bereikte. We weten nog hoe Marjolijn zei: “Hé, lekker beest!”. Het bleek een sapacara met een dode geest. Onze hangmatten vonden weer rust in onze rugzak en wij vonden hetzelfde in ons busje richting Paramaribo.
Suriname, Suriname, wij zijn stapelgek op jou!
Moe maar voldaan kropen we in ons hangmatje, waar Randy ons een eerste nuttig mondje Sranan Tongo aanleerde: “Jyp mi, masquita djug mi!” (Help, de muggen hebben me gebeten!). Wie hierna de slaap nog steeds niet kon vatten, kon zich nog urenlang zoet houden met Surinaamse schaapjes (lees: muggenbeten) tellen. En toen kon het ruimte-innemend proces beginnen: vier hangmatten op twee vierkante meter is geen pretje om te slapen. Gevolg: volgende passage kon die nacht zeer letterlijk genomen worden. “Ik voel je adem (en je arm en je elleboog en je voet en je …) en zie je slaperige gezicht, je bent een wiebelaar die naast me ligt! Na een korte nacht kijk je me aan en rek je je uit. Eén keer in de zoveel tijd snurkt een nog slapende Hollander (te) luid.”
Dag twee van de Full Moonparty bestond uit luilekkeren en het hoofd koel houden in het Surinaamse water. Tot plots een penetrante geur onze reukorganen bereikte. We weten nog hoe Marjolijn zei: “Hé, lekker beest!”. Het bleek een sapacara met een dode geest. Onze hangmatten vonden weer rust in onze rugzak en wij vonden hetzelfde in ons busje richting Paramaribo.
Suriname, Suriname, wij zijn stapelgek op jou!
dinsdag 23 november 2010
kattengevecht
Vol met goede bedoelingen en met echte gidsallures trokken we vrijdag richting centrum. We gingen Marjolijn eens van het bruisende Paramaribo laten proeven… Een platte sightseeing beloofde het alleszins niet te worden: in plaats van een sessie hangmatshoppen werd het straatcinema van de bovenste plank met in de hoofdrol mrs. & mrs. Black. Veel attributen op de cast waren er niet nodig: Slechts een stevige fles wijn volstond om van de scène een knaller van formaat te maken. De actrices zorgden voor de rest. Hoe ging het in zijn werk? Aan jullie om hierop een antwoord te vinden. Zet volgende acties in de juiste volgorde: Véél succes!
a. “Aaaauw!”
b. mrs. X slaat vakkundig een Chardonnay van het jaar 1913 kapot op het hoofd van mrs. Y.
c. De politie kwam eens kijken, mrs. Y. moest uit de Saramaccastraat wééég. Een kaartje voor de ambulance. Wàààt had die vrouw een pech, en van je héla…
d. mrs. X besluit wijselijk de benen te nemen en duikt de Ladesmastraat in.
e. moraal van het verhaal: scherven brengen geen geluk
f. Mrs. Y. haar witte t-shirt kleurt rood
g. Zelfs de brute mankracht van misters A,B,C,D,E,F,G,H en I volstaat niet om het bloeddorstige duo uit elkaar te halen.
h. mrs. X spot haar rivale, mrs. Y (geheel toevallig?) ergens in de Saramaccastraat.
Om dit dramatische tafereel door te spoelen trokken we die avond nog naar een Creools restaurantje, Jiji’s.
En de toon was gezet.
Marjolijn, nogmaals welkom in Suriname!
a. “Aaaauw!”
b. mrs. X slaat vakkundig een Chardonnay van het jaar 1913 kapot op het hoofd van mrs. Y.
c. De politie kwam eens kijken, mrs. Y. moest uit de Saramaccastraat wééég. Een kaartje voor de ambulance. Wàààt had die vrouw een pech, en van je héla…
d. mrs. X besluit wijselijk de benen te nemen en duikt de Ladesmastraat in.
e. moraal van het verhaal: scherven brengen geen geluk
f. Mrs. Y. haar witte t-shirt kleurt rood
g. Zelfs de brute mankracht van misters A,B,C,D,E,F,G,H en I volstaat niet om het bloeddorstige duo uit elkaar te halen.
h. mrs. X spot haar rivale, mrs. Y (geheel toevallig?) ergens in de Saramaccastraat.
Om dit dramatische tafereel door te spoelen trokken we die avond nog naar een Creools restaurantje, Jiji’s.
En de toon was gezet.
Marjolijn, nogmaals welkom in Suriname!
vrijdag 19 november 2010
Wees gegroet, Marjolijn
Wees gegroet Marjolijn,
vol van verwachting.
Suriname is met U.
Gezegend zijt Gij boven alle laatkomers,
en gezegend is de vrucht van uw patroonheilige, Christoffel (+).
Heilige Marjolijn,
bakra der bakra's (*),
vergezel ons, de arme drievuldigheid,
nu en in het uur van ons avontuur.
Amen.
(+) De beschermheilige voor de reiziger. Hij voorkomt ongelukken en zorgt dat je veilig thuis komt.
vol van verwachting.
Suriname is met U.
Gezegend zijt Gij boven alle laatkomers,
en gezegend is de vrucht van uw patroonheilige, Christoffel (+).
Heilige Marjolijn,
bakra der bakra's (*),
vergezel ons, de arme drievuldigheid,
nu en in het uur van ons avontuur.
Amen.
(+) De beschermheilige voor de reiziger. Hij voorkomt ongelukken en zorgt dat je veilig thuis komt.
(*) een blanke
Tour de Commewijne
... En de jacht is geopend!
Een eerste demarrage van De Paermentier, Haentjens en Heyvaert!
Wat een snelheid, de voorsprong op het peloton loopt uit tot 34 seconden.
We zitten nog steeds bij de kopgroep,
De Paermentier neemt de leiding, Haentjens in het wiel van Heyvaert,
De hitte speelt hun duidelijk parten, maar zo te zien zitten de benen wel goed,
Zie ze gaan, zie ze gaan, met hun sjallekes aan!
Ze geven alles wat ze hebben!
Een ontsnapping zit er nog niet in, of toch! OF TOCH!
...
Haentjens gaat iets proberen!
Judith Haentjens komt er uit, Judith Haentjens pakt nu over,
Judith Haentjens over Heyvaert,
Judithje Judithje Judithje, wat doe je nu?!
Judith Haentjens gaat valkampioen worden, Judith Haentjens gaat valkampioen worden,
Judith Haentjens op de grond, Judith Haentjens op de grond,
JUDITH HAENTJENS IS VALKAMPIOEN!
Een eerste demarrage van De Paermentier, Haentjens en Heyvaert!
Wat een snelheid, de voorsprong op het peloton loopt uit tot 34 seconden.
We zitten nog steeds bij de kopgroep,
De Paermentier neemt de leiding, Haentjens in het wiel van Heyvaert,
De hitte speelt hun duidelijk parten, maar zo te zien zitten de benen wel goed,
Zie ze gaan, zie ze gaan, met hun sjallekes aan!
Ze geven alles wat ze hebben!
Een ontsnapping zit er nog niet in, of toch! OF TOCH!
...
Haentjens gaat iets proberen!
Judith Haentjens komt er uit, Judith Haentjens pakt nu over,
Judith Haentjens over Heyvaert,
Judithje Judithje Judithje, wat doe je nu?!
Judith Haentjens gaat valkampioen worden, Judith Haentjens gaat valkampioen worden,
Judith Haentjens op de grond, Judith Haentjens op de grond,
JUDITH HAENTJENS IS VALKAMPIOEN!
zondag 14 november 2010
Parbo Biri... dát n'a biri!
Benodigdheden voor een geslaagde Parbo bier night:
- dorst (bij voorkeur veel)
- een portemonnee vol SRD
- 95 liter deet, of de muggen hebben je beet
- een stevig paar dansschoenen
- gevoel voor ritme
- de klassieker: het welbekend goed humeur
- last but not least: een goede katerresistentie, miauwkes!
Wat liep er die bewuste avond mis?
- veel dorst = veel toiletbezoek ("Ik hààt toiletbezoeken", dixit kabouter Wesley)
- "Oei, hebt gij nog wa SRD's?" (dixit Judith)
- PATS. KLETS. KRAB. KRAB. KRAB. "Godverrrrr!" (dixit tuti)
- "Shit e, mijne nieuwe schoen is kapot! Heeft er iemand lijm in zijn sjakosj?" (dixit Nelleke)
- één twee drie spring één twee drie schud gat één twee drie draai één twee euh allez waar zat ik nu?
- Zeggen de onderlijnde woorden genoeg?
- "Ik ga vandaag wa uit de zon blijven denk ik." (dixit Riet)
Wat liep er die bewuste avond niét mis?
Einde.
(Nee grapje, het was een supergeslaagd feestje, want Parbo Biri (dixit de entertainer)... dát n'a biri! (dixit de 150 000 aanwezigen))
- dorst (bij voorkeur veel)
- een portemonnee vol SRD
- 95 liter deet, of de muggen hebben je beet
- een stevig paar dansschoenen
- gevoel voor ritme
- de klassieker: het welbekend goed humeur
- last but not least: een goede katerresistentie, miauwkes!
Wat liep er die bewuste avond mis?
- veel dorst = veel toiletbezoek ("Ik hààt toiletbezoeken", dixit kabouter Wesley)
- "Oei, hebt gij nog wa SRD's?" (dixit Judith)
- PATS. KLETS. KRAB. KRAB. KRAB. "Godverrrrr!" (dixit tuti)
- "Shit e, mijne nieuwe schoen is kapot! Heeft er iemand lijm in zijn sjakosj?" (dixit Nelleke)
- één twee drie spring één twee drie schud gat één twee drie draai één twee euh allez waar zat ik nu?
- Zeggen de onderlijnde woorden genoeg?
- "Ik ga vandaag wa uit de zon blijven denk ik." (dixit Riet)
Wat liep er die bewuste avond niét mis?
Einde.
(Nee grapje, het was een supergeslaagd feestje, want Parbo Biri (dixit de entertainer)... dát n'a biri! (dixit de 150 000 aanwezigen))
De beste hobbykok van Paramaribo, aflevering 1.
Een garnaaltje in de kokos
een kipje in't zoetzuur
een loempia als dessertos
een frietje als garnituur.
(met dank aan Judith Haentjens,14 november 2010)
Dit poëtisch vermaakje vat zowat onze culinaire uitstap van deze week samen: Jawa!
De formule in dit gezellig Javaans restaurantje luidde als volgt: "Gy zult eerst eten wat Gy laatst bestelde." En zo werd ons voorgerecht al snel ons toetje... Jawa(dde)!
Na al dat gerestauranteer werd het tijd voor enkele culinaire Surinaamse experimenten bij de 'Comme chez Rijunelle' (denk hier maar eens over na): bana's werden heerlijke bakabana's, boter werd bij de vis gedaan en zoete kip werd zuur.
Toch kunnen we hier aan de andere kant van de wereld ook de Belgische keuken niet missen. Ook spaghetti bolognese, pannenkoeken, en bien cuit gebakken hâché, gecombineerd met een mousseline van appeltjes op een bedje van aardappelblokjes passeerden al de revu ten huize Haentjens, De Paermentier en Heyvaert.
(Even een sfeerbrenger bij het lezen van volgende alinea: http://www.youtube.com/watch?v=ulxwCxdLs-A )
Na brassen komt brosselen en na brosselen komt wassen. Geen grote wasjes deze keer en ook geen wasmachine, wel back to basics: onze klederkens werden een voor een in een welrieckend zeepsopken gestoken, en hard handlabeur werd een feit... maar arbeid macht frei?
een kipje in't zoetzuur
een loempia als dessertos
een frietje als garnituur.
(met dank aan Judith Haentjens,14 november 2010)
Dit poëtisch vermaakje vat zowat onze culinaire uitstap van deze week samen: Jawa!
De formule in dit gezellig Javaans restaurantje luidde als volgt: "Gy zult eerst eten wat Gy laatst bestelde." En zo werd ons voorgerecht al snel ons toetje... Jawa(dde)!
Na al dat gerestauranteer werd het tijd voor enkele culinaire Surinaamse experimenten bij de 'Comme chez Rijunelle' (denk hier maar eens over na): bana's werden heerlijke bakabana's, boter werd bij de vis gedaan en zoete kip werd zuur.
Toch kunnen we hier aan de andere kant van de wereld ook de Belgische keuken niet missen. Ook spaghetti bolognese, pannenkoeken, en bien cuit gebakken hâché, gecombineerd met een mousseline van appeltjes op een bedje van aardappelblokjes passeerden al de revu ten huize Haentjens, De Paermentier en Heyvaert.
(Even een sfeerbrenger bij het lezen van volgende alinea: http://www.youtube.com/watch?v=ulxwCxdLs-A )
Na brassen komt brosselen en na brosselen komt wassen. Geen grote wasjes deze keer en ook geen wasmachine, wel back to basics: onze klederkens werden een voor een in een welrieckend zeepsopken gestoken, en hard handlabeur werd een feit... maar arbeid macht frei?
donderdag 11 november 2010
Roodhapje en de boze waterkip
Er waren eens drie rodehapjes. Op een nacht gingen zij op zoek naar de grote, boze waterkip. Dapper als ze waren sprongen ze in hun korjaaltje en trotseerden ze de woeste golven in de donkere mangroven. Met een zaklamp in de hand speurden ze een voor een de gevaarlijke waterplas af, op zoek naar de rood oplichtende oogjes van hun begeerde prooi. Toen plots... het silhouet van een reusachtige waterkip het ganse meer overschaduwde. De drie rodehapjes doken in elkaar van angst bij het zien van dit monster. Ze raapten echter snel al hun moed bij elkaar en grepen het gespuis bij de keel....
En dan nu het echte verhaal...
Eergisteren gingen we op kaaimannentocht. Tijdens onze boottocht richting de mangroven genoten we van een prachtige zonsondergang. Alvorens aan het echte avontuur te beginnen, werden ons nog een bakabana, loempia en bara voorgeschoteld. Volledig mosquito-afwerend en met een koppel ballen aan ons lijf waagden we ons in een wankelende korjaal. Her en der zagen we al snel leven uit het water opduiken. In de overtuiging dat we omsingeld werden door kaaimannen gierde de eerste dosis adrenaline al door ons lijf. Een bukje en een overstapje later bereikten we het echte kaaimannengebied. Vanaf dan waren het enkel en alleen nog maar wij, ons bootje, een met waterlelies bedekt meer en een oorverdovende stilte. En uiteraard niet te vergeten: de kaaimannen die ergens op de loer lagen. Met een lamp aan en de motor uit speurden we naar roodoplichtende ogen. Eens gespot, gingen we (lees: onze bootman) in de aanval! Met een snelle beweging en een dosis techniek bengelde er al snel een kaaiman boven ons bootje. Het beest onderging eerst een uitvoerige fotosessie en was dan klaar om in onze handen te belanden. Met een strikje rond zijn bek had hij best wel een hoog knuffelgehalte! Judiths bootje had misschien maar een magere vangst, maar had dan wel het geluk om zo'n prachtig bosvarken te spotten. Het gedrocht werd omschreven als 'groot' en 'zwart'. Daar was zowat alles mee gezegd. Zoals jullie kunnen lezen, er was voor elk wat wils!
En dan nu het echte verhaal...
Eergisteren gingen we op kaaimannentocht. Tijdens onze boottocht richting de mangroven genoten we van een prachtige zonsondergang. Alvorens aan het echte avontuur te beginnen, werden ons nog een bakabana, loempia en bara voorgeschoteld. Volledig mosquito-afwerend en met een koppel ballen aan ons lijf waagden we ons in een wankelende korjaal. Her en der zagen we al snel leven uit het water opduiken. In de overtuiging dat we omsingeld werden door kaaimannen gierde de eerste dosis adrenaline al door ons lijf. Een bukje en een overstapje later bereikten we het echte kaaimannengebied. Vanaf dan waren het enkel en alleen nog maar wij, ons bootje, een met waterlelies bedekt meer en een oorverdovende stilte. En uiteraard niet te vergeten: de kaaimannen die ergens op de loer lagen. Met een lamp aan en de motor uit speurden we naar roodoplichtende ogen. Eens gespot, gingen we (lees: onze bootman) in de aanval! Met een snelle beweging en een dosis techniek bengelde er al snel een kaaiman boven ons bootje. Het beest onderging eerst een uitvoerige fotosessie en was dan klaar om in onze handen te belanden. Met een strikje rond zijn bek had hij best wel een hoog knuffelgehalte! Judiths bootje had misschien maar een magere vangst, maar had dan wel het geluk om zo'n prachtig bosvarken te spotten. Het gedrocht werd omschreven als 'groot' en 'zwart'. Daar was zowat alles mee gezegd. Zoals jullie kunnen lezen, er was voor elk wat wils!
woensdag 10 november 2010
En dan het serieuze werk...
Nadat we al een weekje van dit Surinaamse paradijs hadden mogen genieten, werden we met onze beide voeten op de grond gebracht. Gisteren hadden we een eerste kennismaking met onze vrijwilligersprojecten. We bezochten elk onze stichting en vingen een eerste glimp op van het reilen en zeilen binnen deze instellingen.
Onze eerste indrukken strookten echter niet met onze verwachtingen, ook al waren deze zeker niet naïef. Wegens privacy-redenen kunnen we hier niet ver over uitweiden, maar dat de toestand in één instelling volgens ons echt schrijnend was, kunnen we jullie wel meegeven. Even konden we moeilijk geloven dat Suriname in sommige aspecten zo dicht bij de ontwikkelingsgrens aanleunt. We hopen dan ook dat we de komende vijf maanden iets kunnen betekenen voor onze projecten.
Onze eerste indrukken strookten echter niet met onze verwachtingen, ook al waren deze zeker niet naïef. Wegens privacy-redenen kunnen we hier niet ver over uitweiden, maar dat de toestand in één instelling volgens ons echt schrijnend was, kunnen we jullie wel meegeven. Even konden we moeilijk geloven dat Suriname in sommige aspecten zo dicht bij de ontwikkelingsgrens aanleunt. We hopen dan ook dat we de komende vijf maanden iets kunnen betekenen voor onze projecten.
1 week = 7dagen = 168uren @ Paramaribo...
.... en al heel wat meer te vertellen!
Na heel wat droogjes, eindelijk eens een natje: Zondag namen we samen met David, Cherry en überschattige Zea een plons in een überzalig überzwembadresort. 3 heerlijke bami's en 1 kreeft (= Riet) later, besloten we (lees: Riet) wijselijk onze factor 50 uit onze valies te toveren.
Later op de dag stond het onvermijdelijke ons te wachten op het befaamde Onafhankelijkheidsplein: Een workout met B-fit, de lokale Zumbaclub. Volledig omringd door 'black vibes' probeerden ook wij ons beste beentje voor, of beter ons beste poepke achter te zetten! Ondanks dat het ons veel bloed, zweet en tranen (schrap dat bloed en die tranen maar) kostte, zetten we onze 'white vibes' door tot het einde. Missie volbracht!
Na 4 dagen continu op elkaars smoel te moeten zien, werd het tijd om ons sociaal netwerk wat uit te breiden. Al snel hadden we een blind date in de Zus&Zo met enkele Belgen. De eerste kennismaking met borgoe-cola werd een feit. En de tweede ook. En de derde ook. En dle vierjde oojk...en...dhe... vhijjvde oo oohk! :-)
Die avond sloten we af met een danske in de Havanna Lounge.
Met dezelfde tofferds probeerden we later op de week een 'strawberry smoothie' uit in 't Vat. Borgoe cola's bleven weg. De leute niet.
Als afsluiter opnieuw enkele quotes:
" Lekker weertje om te borrelen! "
" Once you go white, you know you're doing it right! "
Na heel wat droogjes, eindelijk eens een natje: Zondag namen we samen met David, Cherry en überschattige Zea een plons in een überzalig überzwembadresort. 3 heerlijke bami's en 1 kreeft (= Riet) later, besloten we (lees: Riet) wijselijk onze factor 50 uit onze valies te toveren.
Later op de dag stond het onvermijdelijke ons te wachten op het befaamde Onafhankelijkheidsplein: Een workout met B-fit, de lokale Zumbaclub. Volledig omringd door 'black vibes' probeerden ook wij ons beste beentje voor, of beter ons beste poepke achter te zetten! Ondanks dat het ons veel bloed, zweet en tranen (schrap dat bloed en die tranen maar) kostte, zetten we onze 'white vibes' door tot het einde. Missie volbracht!
Na 4 dagen continu op elkaars smoel te moeten zien, werd het tijd om ons sociaal netwerk wat uit te breiden. Al snel hadden we een blind date in de Zus&Zo met enkele Belgen. De eerste kennismaking met borgoe-cola werd een feit. En de tweede ook. En de derde ook. En dle vierjde oojk...en...dhe... vhijjvde oo oohk! :-)
Die avond sloten we af met een danske in de Havanna Lounge.
Met dezelfde tofferds probeerden we later op de week een 'strawberry smoothie' uit in 't Vat. Borgoe cola's bleven weg. De leute niet.
Als afsluiter opnieuw enkele quotes:
" Lekker weertje om te borrelen! "
" Once you go white, you know you're doing it right! "
zaterdag 6 november 2010
Op een dag...
"Ik HAAT hangmatteren!".
Wat vooraf ging...
Drie kabouterwijvekes gingen op zoek naar wat leute in de hangmat.
"Oh, een hangmat! Drie dan nog wel!"
De drie kabouterwijvekes begonnen nietsvermoedend aan hun relaxatienamiddagje.
"Amai, dat is hier tof."
Even later.
"Hé kabouter Riet, kan jij ook zo goed wiebelen?"
"Euhm, ja kabouter Nelleke. Kijk maar eens!"
"Amai dat gaat hoog."
Heel even later.
KRRRAK KRRRAK BOEM!
"GODMILJAAR! Ik HAAT uit de grond komende palen!"
Einde.
Wat vooraf ging...
Drie kabouterwijvekes gingen op zoek naar wat leute in de hangmat.
"Oh, een hangmat! Drie dan nog wel!"
De drie kabouterwijvekes begonnen nietsvermoedend aan hun relaxatienamiddagje.
"Amai, dat is hier tof."
Even later.
"Hé kabouter Riet, kan jij ook zo goed wiebelen?"
"Euhm, ja kabouter Nelleke. Kijk maar eens!"
"Amai dat gaat hoog."
Heel even later.
KRRRAK KRRRAK BOEM!
"GODMILJAAR! Ik HAAT uit de grond komende palen!"
Einde.
vrijdag 5 november 2010
De start. (02/11-05/11)
Na een heerlijke vlucht vol gratis drankjes, Sex and the city's en strek-je-beentjes zetten we onze eerste stapjes op Surinaamse bodem. Eerste indruk: hot hot hot! Riet had een lange broek aan. (tip voor de bezoekers onder jullie: doe geen lange broek aan :-)). Vervolgens kwamen we in contact met de eerste stalen Surinaams testosteron tijdens de paspoortcontrole: zelfs mannen in functie hebben hier een hoog casanova-gehalte! Onze verblijfsgegevens werden al snel als visitekaartjes beschouwd. :-)
Eén stomend busritje later kwamen we aan in onze nieuwe stek. We maakten kennis met onze mama di casa Flos (die trouwens erg sympathiek is) en doken na één (Riet en Nelleke) of twee (Judith) verfrissende douches onder onze klamboes (die diezelfde nacht nog op Riet haar hoofd zou vallen. En de nachten nadien ook.)
Het ontbijt werd ons de volgende ochtend aangeboden door -rara- Flos. Die dag vulden we voornamelijk nog met -om het op z'n Judiths te zeggen- 'getsjol' (voor de leken onder julie: dit is een zelfstandig naamwoord met als betekenis: 'heen-en-weer-geloop en dit in een hevige hitte). 's Avonds bracht Tomas met zijn staart ons een bezoekje (voor de leken onder jullie: Tomas is de orkaan die momenteel over Aruba, Bonaire en Curacao raast (voor de niet-leken onder jullie, ook wel gekend als de ABC-eilanden. Voor de leken onder jullie, de ABC-eilanden zijn... maar dit leidt ons misschien een beetje te ver.) Zij die desondanks toch geïnteresseerd zijn in Tomas, willen we graag doorverwijzen naar volgende link: http://www.nu.nl/buitenland/2367464/curaao-bonaire-en-aruba-klaar-tropische-storm.html!
Bon. Waar waren we nu ook alweer?
Ohja. Het staartje van Tomas.
Hoewel de regen met bakken uit de lucht viel en het slechts een kwartier duurde vooraleer de straten volledig blank stonden, gingen we op date met David en Cherry (familie van Nelleke). Zij lieten ons kennis maken met de allereerste Surinaamse biertjes, ijsjes en andere specialiteiten (waaronder de Dutch Balls, in Belgie ook wel bekend onder de naam 'bitterballen'.). Een erg fijne avond!
Gisteren kochten we elk voor een erg democratische prijs een hangmat, die deze ochtend op deskundige wijze door John, de man van Flos, in ons tuintje werden opgehangen. Vandaag vulden we onze dag bijgevolg voornamelijk met 'hangmatteren' (wat een écht bestaand woord is hier).
Tot besluit nog enkele quotes van afgelopen dagen:
"In het donker zijn alle koeien zwart."
"Lekker weertje voor een op-en-neertje!"
"Wat een mooie O-benen heb jij daar!"
Daaag!
Judith, Riet en Nelleke.
Eén stomend busritje later kwamen we aan in onze nieuwe stek. We maakten kennis met onze mama di casa Flos (die trouwens erg sympathiek is) en doken na één (Riet en Nelleke) of twee (Judith) verfrissende douches onder onze klamboes (die diezelfde nacht nog op Riet haar hoofd zou vallen. En de nachten nadien ook.)
Het ontbijt werd ons de volgende ochtend aangeboden door -rara- Flos. Die dag vulden we voornamelijk nog met -om het op z'n Judiths te zeggen- 'getsjol' (voor de leken onder julie: dit is een zelfstandig naamwoord met als betekenis: 'heen-en-weer-geloop en dit in een hevige hitte). 's Avonds bracht Tomas met zijn staart ons een bezoekje (voor de leken onder jullie: Tomas is de orkaan die momenteel over Aruba, Bonaire en Curacao raast (voor de niet-leken onder jullie, ook wel gekend als de ABC-eilanden. Voor de leken onder jullie, de ABC-eilanden zijn... maar dit leidt ons misschien een beetje te ver.) Zij die desondanks toch geïnteresseerd zijn in Tomas, willen we graag doorverwijzen naar volgende link: http://www.nu.nl/buitenland/2367464/curaao-bonaire-en-aruba-klaar-tropische-storm.html!
Bon. Waar waren we nu ook alweer?
Ohja. Het staartje van Tomas.
Hoewel de regen met bakken uit de lucht viel en het slechts een kwartier duurde vooraleer de straten volledig blank stonden, gingen we op date met David en Cherry (familie van Nelleke). Zij lieten ons kennis maken met de allereerste Surinaamse biertjes, ijsjes en andere specialiteiten (waaronder de Dutch Balls, in Belgie ook wel bekend onder de naam 'bitterballen'.). Een erg fijne avond!
Gisteren kochten we elk voor een erg democratische prijs een hangmat, die deze ochtend op deskundige wijze door John, de man van Flos, in ons tuintje werden opgehangen. Vandaag vulden we onze dag bijgevolg voornamelijk met 'hangmatteren' (wat een écht bestaand woord is hier).
Tot besluit nog enkele quotes van afgelopen dagen:
"In het donker zijn alle koeien zwart."
"Lekker weertje voor een op-en-neertje!"
"Wat een mooie O-benen heb jij daar!"
Daaag!
Judith, Riet en Nelleke.
Abonneren op:
Posts (Atom)