Hey fa! (maak cirkelbeweging met je hand)
Vandaag willen we jullie iets vertellen over (over)leven in het boze beestenbos.
Vorig weekend ontsnapten we aan de drukte van de stad en hielden we ons veilig huisje even voor bekeken. Kruimeltjes strooiden we niet. Met onze persoonlijke tarzan, David genaamd, trokken we een weekendje into the wild.
Meer dan een hangmat, een bus deet, een vers onderbroek en een tandenborstel... én een bikini... én een handdoek... én vier op een rij... én een barbecuesetje... én een gasvuur... én stoeltjes... én een frigobox hadden we écht niet nodig. (We zijn dan ook échte avonturiers.)
Omdat het toch wel 200 meter stappen was naar het dichtstbijzijnde kreekje (=beekje) imponeerde Tarzan ons met zijn 4x4. Met de haren in de wind waanden we ons echte Janes. Eenmaal aangekomen aan de kreek, lieten we ons onderdompelen in het heerlijk verfrissende blaka watra (= zwarte water). Gelukkig ditmaal geen stinkende beesten in het water, maar wel een heel schattig dier, Zea (= het dochtertje van David en Cherry) genaamd.
Na onze plons flakkerde onze Tarzan zijn scoutsinstinct weer op. Hij gaf ons een lesje 'Beginselen in de vliegende, kruipende en dragende twee- en zesvoeters'.
Onder het motto 'eerst zien en dan geloven' werd de theorie al snel omgezet in praktijk. Terwijl er een koppel gieren boven ons hoofd cirkelden, toonde Tarzan ons de gigantische woonplaatsen van de Surinaamse bij, mier, termiet en mierenleeuw. Pas toen de duisternis viel, zagen we wie de échte werkers waren: op de zelf aangelegde en mijlenlange autostrade vervoerden de draagmieren alles wat hun lijfjes konden dragen. Onder hen ook enkelen van het macho- en bodybuilderstype, wat te zien was aan hun maatje en blaadje meer.
Geen barbecue zonder vuur en geen vuur zonder Tarzan. Deze laatste wist maar al te goed welk vlees hij in de kuip had. Daar mochten wij gelukkig ook van proeven. Het was kalkoen-, rund- en kiplekker! Mmmm van een mmmeesterlijke mmmarinade!
En gaat stil de avond komen,
drinken, praten wij bij 't vuur.
Tot wij in onze hangmat gaan dromen
in het late, late uur!
(Want vrolijke vrienden, dat zijn wij)
PS 1: Nelleke wou per se vertellen dat we ook nog enkele aapjes en een kolibrie gezien hebben. Bij deze is dat dan ook gebeurd. :-)
PS 2: Net zoals Alida en Peter Paulus Post sluiten we dit berichtje graag af met een vleugje Surinaamse kindermuziek: Bigi Kaiman! http://www.youtube.com/watch?v=J1GcDZdJ-Q0
Geen opmerkingen:
Een reactie posten