Een week na het relaxweekendje in Afobakka hadden we écht wat nood aan ontspanning. Als een atypische toerist zorgden we voor een primeur: nog nooit eerder ‘overbridgden’ vijf bakra’s (welkom in ons clubje, Soetkin!) zo gemakkelijk de drempel van een laat-avond-taxiritje richting relaxresort. Daar aangekomen voorzag ons laat-avond-gidsje ons van een laat-avond-rondleidinkje. Toen het retorische talent van onze wegwijzer toch niet zo groot bleek te zijn, besloot hij het over een andere boeg te gooien. De nachtegaal in hem werd wakker. Toen ook zijn zangtalent niet zo groot bleek te zijn, lonkte onze hangmat steeds meer en meer. Hoe meer er bij hem vanalles wakker werd, hoe moeder wij alleen maar werden. Om 21u hadden we het écht wel gehad met Faryl. Of om het op z’n Sarahs te zeggen: “We waren echt klaar met hem!” (ook jij welkom in ons clubje, Sarah!).
6.15u. “Riet, ’t is écht zot!
Niet de nachtegaal, maar vroege vogel Judith gaf het fluitsignaal voor een acht meter lange dauwtocht, ‘ter plaatse rust’, ‘gééééf àcht’ op het Surinaamse strand. Geen spek met eieren, maar wel een adembenemende zonsopgang. Die zonsopgang werd op haar beurt al snel onze ondergang. Onze hangmat(t)en zagen er plots weer héél aantrekkelijk uit…
8.15u. “Hebben jullie ook zo’n honger?”
Opstaan poging twee bleek een groter succes te zijn. De bokes met choco werden met veel gesmak (de vrienden van Riet weten over wie we het hebben :-))en gesmaak verorberd. Om ons energiepeil wat op te krikken, aten we elk nog een sandwichke extra. We moesten die dag tenslotte toch nog wel zeker 3 uur zonnen.
Toen de lucht in Overbridge klaar was voor wat gedrup, zetten de vijf bakra’s het op wat gehuppeldepup, deze keer richting ons vertrouwde danceresort : Dansclub Danszon. Daar deed Iché ons ons extra sandwichke toch nog verbranden met wat salsagedans. Een zéér vermoeiende afsluiter van een afmattende tweedaagse! :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten